Πλειοψηφιες και Μειοψηφιες

Καλη βδομαδα να εχουμε!
Ενα μονιμο ερωτημα: Τι ειναι πλειοψηφια, τι ειναι μειοψηφια; Συγκριτικως με ποιο μετρο δινουμε την ερμηνεια; Αλλα κι ακομη, με βαση ποιο περιεχομενο; Μηπως τελικως μετρο και περιεχομενο ειναι και τα δυο σχετικα;
Κοιταζοντας την ιστορια, αυτο που αξιζει να σημειωθη παντως, ασχετως μετρου και περιεχομενου, ειναι πως οι μειοψηφιες κανουν την διαφορα, ενω οι πλειοψηφιες ακολουθουν. Και ειδικοτερα, καποιες φορες, οι μοναδες ειναι αυτες που αποφασιζουν πως πρεπει να μιλησουν, να περασουν μπροστα, να καθοδηγησουν. Φαινομενα σε ολους γνωστα.
Τι ειναι αυτο που κανει την διαφορα; Ναι, αυτο που κανει την διαφορα ειναι πως "για να καθοδηγησης αλλους πρεπει πρωτα να εχης μαθει να καθοδηγης τον εαυτο σου".
Πλεον χρειαζομαστε αυτοφωτους κι οχι αλλους ετεροφωτους ανθρωπους. Απ΄ο,τι βλεπω; Θα περασουν πολλα χρονια για να εμπνευστουμε ξανα απο καποιον ηγετη.
Ηγετης, αληθεια, ποιος θεωρειται; (συνεχιζεται)

Αποδεδειγμενα γεννημενοι υποκριτες

(Σκεψεις... καποτε στο ασπρο χαρτι, τωρα στην οθονη.

Το παρον ιστολογιο η καλυτερα ηλεκτρονικο ημερολογιο θα προσπαθηση να μοιραστη, με οσους θελησουν, σκεψεις που δημιουργηθηκαν και συνεχιζουν να δημιουργουνται στην περασμα της ημερας, του μηνος η και των ετων. Σκεψεις και συνειρμοι, συνδυασμος γεγονοτων και προσωπων, συνθεση και συνδεση εμπειριων και γνωσεων.

Οι παλαιοτερες καταχωρησεις ησαν δοκιμαστικες, παραλληλα και επικαιρες στο "τοτε".

Ξεπεραστηκαν και καποια τεχνικα προβληματακια.

Ελπιζω, τελος, η εκμαθηση του χειρισμου του ιστολογιου να ειναι γρηγορη για οσο δυνατον καλυτερο αποτελεσμα.

Η τυχη βοηθα τους καλοπροαιρετους :-) ).

*** * ***

Αποδεδειγμενα γεννημενοι υποκριτες, μονον αυτην την εργασια ξερουν να κανουν. Φορολογειται;

Ειναι νομοτελεια κι ερχεται καποια χρονικη στιγμη στην ζωη του σκεπτομενου μα και συναισθηματικου ανθρωπου (βασικη προυποθεση να αισθανεται και να σκεπτεται) που κανει συνολικως ειτε απλη αναποληση, ειτε "ισολογισμο" των μεχρι εκεινη την ωρα πεπραγμενων.

Σε ολα τα επιπεδα.

Ξεκινα αναλογως την ενταση των συναισθηματων του; Ισως. Λογου χαρη, αλλοι ξεκινουν απο τα προσωπικα τους, αλλοι παλι απο τα επαγγελματικα τους. Αλλοι απο κοντινα τους προσωπα, αλλοι απο φιλικα μα σημαντικα.

Προσωπικα θεωρω, πως επειδη εχουμε να κανουμε με εμψυχο υλικο, με συναναστροφες, με δρασεις και αντιδρασεις, καλο θα ειναι να μην αφηνουμε να χανεται χρονος, ειναι αλλωστε τοσο πολυτιμος, αναμενοντας να γινουν συνολικοι απολογισμοι. Πολλοι μικροι και σε τακτα διαστηματα, μπορει μεν να μην εμπεριεχουν ολα τα απαραιτητα στοιχεια, μα θα αποτελεσουν κομματια ενος ολοκληρωμενου μελλοντικου παζλ.

Οι πολλοι μικροι βοηθουν, ωστε να βλεπη καποιος σε ατομικο πεδιο που βρισκεται ψυχικα-πνευματικα, ελεγχει δυναμεις-απωλειες-εφοδια, λαθη και σωστα, αναδιοργανωνεται, ενισχυη τα ταλεντα του και διορθωνει τα στραβα, ενω παραλληλα σημειωνει και παρατηρει συμπεριφορες-συνθηκες-συγκυριες στα "περιξ" (αχ, αυτες οι αθανατες ελληνικες ατακες, του παλιου καλου ελληνικου κινηματογραφου!)

Πρεπει και στο "σημερα" να γινεται αυτη η διαδικασια, ακομη κι αν την θεωρει καποιος πολυτελεια εν μεσω διαφορων κρισεων στο κοντινο μας περιβαλλον. Δεκα λεπτα της ωρας την ημερα, δεν ειναι ανεφικτο, τα βρισκει ο ανθρωπος για να "συνομιληση" με τον εσωτερικο του εαυτο. Να φερη σε ισορροπια ο,τι απεμεινε απο τις οσες χρησιμες και αχρηστες εικονες και πληροφοριες βομβαρδισαν τα εγκεφαλικα του κυτταρα στην διαρκεια του 24 ωρου.

Τοτε μεσα στη ησυχια της ολιγολεπτης δημιουργικης απομονωσεως, ολοι και ολα λενε αληθειες.

Το συμπερασμα;

Εμφανες πανω στον χαρτη του προσωπου του, αναλογικως της ηλικιας του: Ισως ενα εντονο χαμογελο, διοτι το υποσυνειδητο δεν μπορει να κρυψη καποιον ερωτα; Κατι σαν ζωγραφισμενη αγωνια για να πετυχη ενα επαγγελματικο σχεδιο; Ενα μειδιαμα; Ενα δακρυ, που παντα ωστοσο κι αυτο γαργαλα τα μαγουλα; Ισως θυμος κι αγανακτηση; Μια παιδικη θυμηση; Η εικονα καποιου προσωπου που δεν ειναι πια στην γηινη ζωη;

Θεε μου, πρεπει να εχη πολυ αντοχη καποιος για να αποδεχθη οσα η δυναμη της ησυχιας αποκαλυπτει!

Απο δυνατες χαρουμενες αναμνησες, μεχρι και βαρια λογια.

Και μεσα σε ολα και εσυ ανθρωπε, που αδικηθηκες αλλα και που ισως να αδικησες, που εδωσες και ισως και να πηρες, που φωναξες αλλα και που σιωπησες ενω δεν επρεπε...

Και η λιστα δεν εχει τελειωμο!

Οταν μαλιστα τυγχανει να ειναι καποιος ΚΑΙ βαθυς αναζητητης, τοτε τα πραγματα ειναι πιο περιπλοκα και πιο αποκαλυπτικα: Δυστυχως, οι εχθροι του θα αποδειχθουν πιο τιμιοι, διοτι παντα εχθροι του ησαν κι ενδεχομενως να παραμεινουν.

Αυτοι που αφηνουν μονον βαθια πικρα και τιποτε αλλο παρα βαθια πικρα, στον αγωνα της ζωης, ειναι οι "δηθεν" φιλοι, αυτοι που ενεδωσαν στο παθος της υποκρισιας κι ετσι την εκαναν δευτερη φυση τους και τροπο ζωης τους.

Κατηντησαν οχι απλως πεπλανημενοι μα Γεννημενοι Υποκριτες!

*** * ***

Θυμηθηκα ενα αρθρο και κλεινω με αυτο:

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/christodoulos_theio_pathos_8.html

"Ου γαρ οιδασι τι ποιουσι". Το νοημα του Θεϊκου λογου ειναι συγκεκριμενο και δεν μπορει να σημαινη αμνηστευση του κακου, συγχωροχαρτι της ανομιας. Ο Θειος λογος εχει την εννοια μιας προθεσμιας, που θα αναβαλη την εκδηλωση της Θειας οργης, που θα σταματηση την διαδικασια της αμεσου κυρωσεως, του κεραυνου που θα επρεπε να εκσφενδονισθη πανω στις κεφαλες των ενοχων. (συνεχεια αρθρου εδω).

(η καταγραφη σκεψεων συνεχιζεται συν Θεω...)